Aleja gówniarzy
Cudowne dziecko
Daleko od
szosy
Edi
Kalosze szczęścia
Kapitan Sowa
na tropie
Kariera Nikodema Dyzmy
Kingsajz
Kroll
Niewiarygodne przygody Marka Piegusa
Pan Samochodzik kontra latające maszyny
Przypadek
Rzeczpospolita Babska
Stawka większa
niż życie
Trójkąt bermudzki
Ucieczka z
kina Wolność
Vabank
Vabank 2, czyli riposta
Zakazane piosenki
Ziemia
obiecana
 

 

 

Przypadek

Przypadek to jeden z bardziej cenionych obrazów Krzysztofa Kieślowskiego, absolwenta łódzkiej Filmówki. Film opowiada o losach Witka Długosza (Bogusław Linda), studenta medycyny, który po zwątpieniu w swoje powołanie  przebywa na urlopie dziekańskim. Poznajemy trzy wersje jego historii, którą reżyser uzależnił od tego czy Witek zdąży na pociąg czy nie. W pierwszej wersji dobiega i wsiada do pociągu, gdzie spotyka działacza partyjnego, który wciąga chłopca w struktury młodzieżówki socjalistycznej. W drugiej wersji student nie dobiega do pociągu, wpada na funkcjonariusza ochrony kolei, wdaje się z nim w bójkę i trafia przed sąd. Ten skazuje go na przymusowe prace społeczne, gdzie poznaje świat podziemia opozycyjnego i angażuje się w ich działania. W trzecim przypadku Witek nie zdążył na pociąg, lecz nie wdał się w sprzeczkę i nie trafił przed sąd. Nie poznał ani działaczy partyjnych, ani opozycyjnych, wrócił na studia. Wszystkie trzy warianty historii zgrabnie się łączą i przeplatają, doprowadzając do wspólnego zakończenia.
Sceny z odjeżdżającym pociągiem filmowane są na dworcu Łódź Fabryczna. W tle widać charakterystyczne ograniczniki zabezpieczające końcówkę torowiska (zdj.1). Na innym ujęciu zaobserwować można unikalne zwieńczenia szczytów budynku dworcowego (zdj.2).
Elementy te są również widoczne w scenie szamotaniny Witka z funkcjonariuszem straży ochrony kolei (zdj.3).
Dworzec pojawia się we wszystkich trzech historiach gdy spóźniony na pociąg Witek biegnie, potrącając mężczyznę pijącego piwo. Kamera ustawiona jest na peronie drugim, wkierunku ulicy Kilińskiego (zdj.4).
W trzecim wariancie, w jednej ze scen Witek prosi dziekana o zawieszenie urlopu dziekańskiego i możliwość powrotu na uczelnię. Akcja toczy się w rektoracie Uniwersytetu Medycznego, przy al. Kościuszki 4. (zdj.5). Na podjeździe przed dawnym pałacem Roberta Schweikerta przy ul. Piotrkowskiej (w okresie kręcenia filmu siedziba Związku Młodzieży Socjalistycznej, a od 1989 Instytutu Europejskiego) po zakończeniu studiów absolwenci rocznika 1978 robią sobie wspólne pamiątkowe zdjęcie (zdj.6) W tej alternatywie Witek żeni się i ma dziecko. Scena ślubu rozgrywa się w Urzędzie Stanu Cywilnego w dawnej willi Józefa Richtera przy ul. Skorupki (w okresie kręcenia filmu w willi rzeczywiście znajdował się Urząd Stanu Cywilnego) (zdj.7). Dworzec Łódź Fabryczna ponownie pojawia się w filmie, gdy żona (Monika Goździk) z synkiem żegnają Witka przed odlotem do Paryża (zdj.8).