Łucja Drege-Schielowa, wybitna pianistka i kompozytorka, urodziła się 13 lutego 1893 roku w Warszawie. Jej życie to opowieść o oddaniu muzyce, która choć dziś mniej znana, wciąż pozostaje inspiracją dla wielu. Drege-Schielowa jest symbolem nieustępliwości i artystycznej pasji, które towarzyszyły jej przez całe życie.

Wczesna edukacja i pierwsze sukcesy

Łucja Drege-Schielowa rozpoczęła swoją przygodę z muzyką w Warszawskim Towarzystwie Muzycznym, gdzie kształciła się w zakresie kompozycji pod kierunkiem Felicjana Szopskiego oraz fortepianu u Marii Wąsowskiej-Badowskiej. W okresie międzywojennym zdobyła uznanie jako pianistka, aktywnie uczestnicząc w organizacji wydarzeń muzycznych, co pozwoliło jej zająć ważne miejsce na ówczesnej scenie muzycznej.

Nowy rozdział w Łodzi

Po przeprowadzce do Łodzi w 1945 roku, Drege-Schielowa związała się z Państwową Średnią Szkołą Muzyczną, gdzie wykładała przedmioty teoretyczne. Jej działalność nie ograniczała się jedynie do edukacji – dynamicznie współpracowała jako pianistka z zespołami tanecznymi i baletowymi. Za swoje zasługi w dziedzinie muzyki została nagrodzona przez Ministra Kultury i Sztuki.

Utwory i inspiracje

Dorobek Łucji Drege-Schielowej obejmuje różnorodne kompozycje, takie jak „Sonata skrzypcowa” oraz „Toccata i fuga d-moll”. Jej twórczość, czerpiąca inspirację zarówno z neoromantyzmu, jak i z folkloru, obejmowała także muzykę dydaktyczną i popularną dla dzieci. Szczególnie zasłużona była w opracowywaniu tradycyjnych piosenek ludowych, co przyczyniło się do zachowania muzycznego dziedzictwa.

Pamięć o artystce

Łucja Drege-Schielowa zmarła 26 stycznia 1962 roku w Łodzi, pozostawiając po sobie bogaty zbiór rękopisów, które są cennym świadectwem jej twórczości. Spoczywa na Starym Cmentarzu w Łodzi w części ewangelicko-augsburskiej przy ul. Ogrodowej. Jej życie i osiągnięcia są dowodem na to, jak wielki wpływ na kulturę muzyczną może mieć jeden człowiek.

Źródło: Urząd Miasta Łodzi