Polscy naukowcy z Uniwersytetu Łódzkiego, w tym dr hab. Paulina Pruszkowska-Przybylska i dr hab. Aneta Sitek, rzucają nowe światło na procesy starzenia skóry. Badania, które przeprowadzili, wskazują, że zarówno geny, jak i codzienne nawyki mogą znacząco wpływać na nasz wygląd zewnętrzny. To odkrycie może mieć daleko idące konsekwencje w dziedzinie dermatologii, medycyny prewencyjnej oraz w przemyśle kosmetycznym.

Kompleksowe podejście do starzenia

W ramach projektu badawczego, który obejmował 735 uczestników z Polski, naukowcy wykonali trójwymiarowe skany twarzy oraz zbadali dane genetyczne i epigenetyczne, z naciskiem na metylację DNA. Badania te były pionierskie, łącząc różnorodne elementy takie jak genetyka, epigenetyka i styl życia, co pozwoliło na kompleksowe zrozumienie procesu starzenia się skóry.

Wpływ stylu życia na genetykę

Zespół naukowy odkrył, że starzenie się skóry to efekt złożonej interakcji czynników genetycznych i środowiskowych. Wpływ na wygląd mają takie elementy jak poziom stresu, aktywność fizyczna, palenie papierosów, wskaźnik BMI, wykształcenie oraz status społeczno-ekonomiczny. To nasze codzienne decyzje w równym stopniu co genetyka kształtują tempo starzenia się skóry.

Znaczenie epigenetyki

Badania skupiały się również na tzw. zegarach epigenetycznych, które mogą określić biologiczny wiek organizmu poprzez analizę wzorców metylacji DNA. Stwierdzono, że osoby o przyspieszonym starzeniu biologicznym mają więcej zmarszczek i są oceniane jako starsze. To odkrycie wskazuje na potencjał zegarów epigenetycznych w diagnozowaniu stanu skóry i planowaniu spersonalizowanych terapii przeciwstarzeniowych.

Korzyści dla kryminalistyki

Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji w Warszawie również zainteresowało się wynikami badań. Wiedza o powiązaniach między DNA, metylacją a wyglądem twarzy może w przyszłości pomóc w precyzyjnym określaniu wieku nieznanych osób na podstawie materiałów biologicznych oraz w rekonstrukcji wyglądu twarzy do celów śledczych.

Gen ZC3H4 i jego wpływ

Interesującym elementem badań jest związek pomiędzy genem ZC3H4 a percepcją wieku twarzy. Gen ten odgrywa kluczową rolę w stabilności genomu, co ma znaczenie dla zdrowia komórek i ryzyka rozwoju chorób nowotworowych. Wyniki te otwierają nowe możliwości w badaniach nad procesami starzenia i zdrowiem komórkowym.

Źródło: Urząd Miasta Łodzi